انواع و مراحل گره زدن بخیه
بخیه زدن یکی از رایج ترین روش های بستن زخم ها در پزشکی است. در این روش، از نخ بخیه برای اتصال لبه های زخم به یکدیگر استفاده می شود. گره زدن بخیه در منزل و نخ بخیه به درستی، نقش مهمی در موفقیت بخیه زدن دارد.
انواع گره های بخیه
گره های بخیه به دو دسته اصلی تقسیم می شوند:
- گره های ثابت: این گره ها برای بستن لبه های زخم به یکدیگر استفاده می شوند.
- گره های آزاد: این گره ها برای بستن نخ بخیه به یک جسم دیگر، مانند یک گیره یا قیچی، استفاده می شوند.

مراحل گره زدن بخیه
مراحل گره زدن بخیه به طور کلی به شرح زیر است:
- گرفتن لبه های زخم: لبه های زخم را به طور مناسب با استفاده از انگشتان یا پنس نگه دارید.
- وارد کردن سوزن از طریق لبه زخم: سوزن را از طریق لبه زخم به گونه ای وارد کنید که انتهای نخ از سمت دیگر لبه زخم خارج شود.
- پیچاندن نخ: نخ را به دور سوزن بپیچید تا گره اولیه ایجاد شود.
- کشیدن نخ: نخ را بکشید تا گره محکم شود.
- وارد کردن مجدد سوزن: سوزن را از طریق لبه زخم به گونه ای وارد کنید که انتهای نخ از سمت دیگر لبه زخم خارج شود.
- پیچاندن نخ: نخ را به دور سوزن بپیچید تا گره ثانویه ایجاد شود.
- کشیدن نخ: نخ را بکشید تا گره ثانویه محکم شود.
انواع گره های ثابت
رایج ترین گره های ثابت بخیه عبارتند از:
- گره چهارگوش: این گره رایج ترین و قابل اعتمادترین گره بخیه است. این گره خاصیت لغزندگی ندارد و برای بخیه زدن بافت های عمقی مناسب است.
- گره مارپیچ: این گره برای بخیه زدن بافت های سطحی که نیاز به استحکام زیادی ندارند، مناسب است.
- گره فرانسوی: این گره برای بخیه زدن بافت های عمقی که نیاز به استحکام زیادی دارند، مناسب است.
- گره اندوتونیل: این گره برای بخیه زدن بافت های زیر جلدی، مانند عضله، مناسب است.
جدول انواع گره های بخیه
نام گره | کاربرد | ویژگی ها |
گره چهارگوش |
بافت های عمقی |
قابل اعتماد، دارای استحکام بالا، خاصیت لغزندگی ندارد |
گره مارپیچ |
بافت های سطحی |
استحکام متوسط، خاصیت لغزندگی دارد |
گره فرانسوی |
بافت های عمقی |
دارای استحکام بالا، خاصیت لغزندگی ندارد |
گره اندوتونیل |
بافت های زیر جلدی |
دارای استحکام بالا، خاصیت لغزندگی ندارد |
نکات مهم در گره زدن بخیه
- از وارد آوردن آسیب به نخ بخیه خودداری کنید.
- از کشش اضافی و بیش از حد نخ بخیه خودداری کنید، زیرا ممکن است سبب پاره شدن نخ و بریده شدن بافت گردد.
- در هنگام گره زدن اولین نیم گره، انتهای نخ را بکشید تا گره محکم شود.
- نیم گره های ثانویه باید همیشه در خلاف جهت نیم گره قبلی زده شود تا استحکام گره تقویت شود.
- گره باید به اندازه کافی محکم باشد تا لبه های زخم را به خوبی به یکدیگر متصل کند.
- گره نباید خیلی سفت باشد، زیرا ممکن است سبب اختناق بافتی شود.
- گره باید تا حد امکان کوتاه باشد و انتهای نخ تا حد امکان کوتاه بریده شود تا مانع واکنش بیش از حد بافتی شود.